Warsztaty fotograficzne Alicja reczek, fotografia artystyczna

 

MURZYNOWO 


Wiele edycji naszych warsztatów odbyło się w Murzynowie. Zwyczajowo stacjonowaliśmy w Ośrodku Uniwersytetu Warszawskiego. Przez lata odwiedzali to miejsce studenci, kadra naukowa, goście i uczestnicy naszych warsztatów. Tereny te podziwiali malarze, poeci i aktorzy. Pierwsze oficjalne wzmianki o Murzynowie pochodzą z pierwszej połowy XIII wieku, a specyficzna nazwa miejscowości wywodzi się od słowa ,,murzyć” czyli chmurzyć, zachmurzyć. Miało to dowodzić częstej zmienności pogody nadwiślańskich terenów. Najsłynniejszym mieszkańcem wsi był Stanisław Murzynowski, autor pierwszej Ortografii polskiej oraz pierwszego tłumaczenia Pisma Świętego. 


We wsi znajdują się trzy, zabytkowe kapliczki oraz dwa krzyże, które przez mieszkańców nazwane są potocznie figurami. Najstarszą, a zarazem najbardziej tajemniczą, jest figura stojąca w centrum wsi, pomiędzy Muzeum, a dawną Przystanią. Nikt już dziś nie pamięta, w jakiej intencji została wzniesiona. Stoi na małym wzniesieniu, niczym na mogile. Według nieżyjącego już Tomasza Cabana, kopczyk, na którym się znajduje, to miejsce pochówku poronionych i niechrzczonych dzieci. Kolejnym, ciekawym miejscem Murzynowa jest Przystań. Mieszkańcy wsi od lat trudnili się żeglugą, rybołówstwem oraz przewozami promowymi. Na przeciwko dawnego portu znajduje się bardzo ciekawa chata, nazywana potocznie MUZEUM. Połączenie formuły muzeum oraz pracowni, dało charakter ,,żywego miejsca”. W jego ścianach często można było spotkać dzieci z okolicznych wsi, mieszkańców, czy też studentów z pobliskiego Mazowieckiego Obserwatorium Geograficznego, którzy żartobliwie nazywali je Mu-Mu :) W pracowni każdy mógł obejrzeć, dotknąć eksponat, wbrew muzealnej zasadzie ,,nie dotykać”. Pomysł założenia Muzeum- Pracowni zrodził się latem 1978 roku i wiąże się z postacią prof. dr hab. Jacka Olędzkiego, etnologa, pracownika Uniwersytetu Warszawskiego. Placówka w krótkim czasie zgromadziła wiele eksponatów. Dzięki Jackowi Olędzkiemu oraz nieocenionemu znawcy Murzynowa, Tomaszowi Cabanowi, w krótkim czasie chata zapełniła się po brzegi zbiorami związanymi z dawnymi zajęciami mieszkańców wsi. W Muzeum zebrane są również licznie przedmioty, związane z religią i kulturą, archeologią oraz okazy przyrodnicze.

 

 

Magiczne plenery Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego 

 
Uczestnicy sierpniowych warsztatów będą fotografować również w parku krajobrazowym, który znajduje się w pobliżu Murzynowa. Brudzeński Park Krajobrazowy obejmuje dolinę rzeki Skrwy jak i przylegające do niej kompleksy leśne w uroczyskach Brwilno, Sikórz i Brudzeń, a także fragment polodowcowy wraz z ciągiem drobnych jezior i torfowisk. Dominującym elementem jest kręta i głęboka dolina rzeki Skrwy. W jej przebiegu wyróżnia się wielopoziomowe tarasy rzeczne oraz strome skarpy pocięte jarami, parowami i wąwozami. To rzeka kształtuje te tereny. Rozdwaja swoje koryto, mnoży wielkie kępy i pozostawia starorzecza zmieniające się w pachnące torfowiska. Z krawędzi skarp można podziwiać najpiękniejsze na mazowszu widoki. 

 

 

Park stanowi ostoję dla rzadkich, ginacych gatunków roślin i zwierząt. Na terenie parku znajduje się 27 pomników przyrody. Wśród nich dominują pojedyńcze drzewa oraz dwie ich pomnikowe aleje. Przeważają lasy grądowe czyli wielogatunkowe lasy liściaste i mieszane z przewagą dębu i grabu, a niekiedy z domieszką lipy, klonu, jawora czy świerku. Można spotkać rośliny chronione takie jak: konwalia, wawrzynek wilczełyko, śnieżynka przebiśnieg, lilia złotogłów. Na terenie parku można spotkać też chronione gatunki ptaków np.: bocian czarny, kruk, łabędź niemy, trzmielojad, myszołów, zimorodek, remiza, kormoran czarny, czapla siwa. Brzeg Skrwy i Wisły to też ulubiony rewir nietoperzy. Występje w tej okolicy wiele gatunków ciem i motyli. Na szczególną uwagę zasługują bobry, które gromadnie zasiedliły ten region. W brudzeńskim parku żyje wiele zwierząt np. dziki, sarny, zające, lisy, kuny leśne, piżmaki, tchórze i borsuki. Skrwa Prawa z Wisłą jest też akwenem- ostoją dla licznych gatunków ryb takich jak: leszcz i płoć ale spotkać można tu także szczupaka, sandacza, czy suma. Na terenie parku znajduje się: czerwony szlak im. Bolesława Krzwoustego. To znakowany szlak PTTK, a jego długość ogółem stanowi 125 km. Szlak krajobrazowo-historyczny pozwala na zobaczenie takich miejsc jak: zabytkowe kompleksy pałacowe, stare kompleksy parkowo-dworskie czy też stare kościoły. Na terenie Brudzeńskiego Parku znajduje się również ścieżka ornitologiczna. Jej długość to 4,5 km. Więcej informacji na temat Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego można znaleźć na stronie: www.parkiotwock.pl/index.php/brudzenski-park-krajobrazowy


  

W samym środku edycji sierpniowej 2014 wybierzemy się do SIERPCA. Znajduje się tam przepiękny skansen. To prawdziwa gratka dla entuzjastów folkloru i idealny plener na letnią sesję zdjęciową. Kryte strzechą chałupy, bielone wapnem otoczone ogródkami kwiatowymi, warzywniakami, miedze z pasącymi się zwierzętami. Sielskie i malarskie klimaty. Wszystko sprawia wrażenie autentycznej wiejskiej scenerii, w której zatrzymał się czas. Park etnograficzny zajmuje powierzchnię 60,5 ha pięknie położonego terenu nad rzeką Sierpienicą tuż przy jej ujściu do Skrwy. Można tu obejrzeć ponad 80 obiektów architektury drewnianej z regionu Mazowsza północno-zachodniego, ponadto zrekonstruowany dwór murowany, odtworzone budynki przydworskie, wyremontowany murowany budynek młyna wodnego. W skład ekspozycji wchodzi: 11 zagród chłopskich (budynki mieszkalne, stodoły, obory, spichlerza, chlewy), karczma, kuźnia, olejarnia, wiatrak, kaplica. Zagrody prezentują budownictwo ludowe z II połowy XIX w. oraz pierwszego ćwierćwiecza XX w. 


http://foto--pasja-grafika.blog.onet.pl/2011/06/12/muzeum-wsi-mazowieckiej/

___________________________________________________________________________

LUCIEŃ  - edycja lipcowa 2015
 

Lipcowa edycja 'Czarownych Warsztatów' 2015 odbędzie się w miejscowości Budy Lucieńskie. Bedziemy stacjonować w pensjonacie Słoneczna Farma. Ośrodek znajduje się w kompleksie Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego, nad malowniczym jeziorem Lucieńskim. Ponadto otaczają go lasy i łąki. Do dyspozycji gości są: pokoje z łazienkami, salon z kominkiem, pianino, masaż, sauna, solarium, aerobik, bilard, ping-pong, grill, rowery, sprzęt pływający (kajak, łódka), boiska sportowe, pole namiotowe, parking. Na terenie pensjonatu znajdują się stawy rybne, 4 ha lasu, basen naturalny, prywatna plaża nad jeziorem. W pobliżu: sklep spożywczy, jazda konna, korty tenisowe. 'Słoneczna Farma' to idealne miejsce dla osób, które szukają ciszy, spokoju i kontaktu z naturą. Oficjalna strona ośrodka: http://www.slonecznafarma.com/



Jezioro Lucieńskie i Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy:
 

Jezioro Lucieńskie to jeden z większych akwenów na Pojezierzu Gostynińskim. Ma kształt podłużny i głębokość przekraczającą 20m. Brzegi są dość dzikie, porośnięte lasem, pełne szuwarów. Właśnie te szuwary objęto ochroną, tworząc rezerwat Komorów. W chronionym lesie rosną wspaniałe stare dęby. Jest tam też Ośrodek Wypoczynkowy Kancelarii Prezydenta RP więc tereny sąsiadujące są naprawdę przepiękne. 


Ponad 60% powierzchni Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego zajmują lasy. Wśród nich dominują bory sosnowe i bory mieszane. Szacuje się, że w granicach Parku występuje około 800 gatunków roślin naczyniowych, spośród których około 180 to gatunki rzadkie w skali regionu, a około 50 objętych jest ochroną prawną (m.in. widłak goździsty, lilia złotogłów, sasanka łąkowa, naparstnica zwyczajna, storczyk szerokolistny). 
Wśród fauny GWPK najcenniejszą grupę stanowią ptaki, a zwłaszcza gatunki wodno-błotne. Występują tu m.in. umieszczone w "Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt": bocian czarny, bąk, kulik wielki, żuraw, batalion, błotniak łąkowy i zbożowy, krwawodziób i derkacz. Na terenie GWPK funkcjonuje Ośrodek Rehabilitacji i Hodowli Ptaków, w którym prowadzi się leczenie i rehabilitację ptaków, głównie drapieżnych. Dzięki pracy Ośrodka przyrodzie przywrócono około 2000 osobników, wśród których były m.in. gadożery, orły bieliki, rybołowy, kilka gatunków sów, błotniaki, myszołowy. Więcej informacji można znaleźć na 
stronie:  http://www.gwpk.pl/


 

Niezapomnianą atrakcją edycji lipcowej 2013 była wyprawa do Oporowa. Uczestnicy warsztatów fotografowali modelki na terenie kompleksu zamkowego otoczonego przepięknym, rozłożystym parkiem. Zamek w Oporowie jest rezydencją rodową. Zbudował go arcybiskup Władysław Oporowski, syn Mikołaja wojewody łęczyckiego, właściciel dóbr oporowskich w latach 1428-1453. Na początku XVII w. dziedzictwo przejęła rodzina Tarnowskich herbu Rola. W XVIII w. dobra wraz z zamkiem należały do Sołłohubów. W XIX w. Oporów kilkakrotnie sprzedawany był kolejno własnością Korzeniowskich, Pociejów, Oborskich, Orsettich, a od 1932 r. Karskich. Zamek, to późnogotycka rezydencja obronna wzniesiona około 1440 r. usytuowana na wyspie otoczonej fosą, jest jednym z niewielu tego typu zabytków zachowanych w Polsce. Zabudowa skupiona wokół czworobocznego dziedzińca składa się z domu mieszkalnego, wieży, baszty z kaplicą, połączonych murem obronnym. Remonty wykonane w XVII, XVIII i XIX wieku spowodowały tylko niewielkie przeróbki. Pozostały po nich barokowe otwory okienne na piętrze, klasycystyczne sztukaterie, parkiety i przebudowana w XVIII i XIX w. Z około 1840 r. pochodzi przybudówka na dziedzińcu, tzw. „Kredens” oraz neogotycki portal bramy wjazdowej i taras przed mostem. Zamek otacza krajobrazowy park założony w 1. poł. XIX w., w którym czytelne jest wcześniejsze założenie XVII-wiecznego ogrodu. Gruntowne prace konserwatorskie wykonane w latach 1962-1965 usunęły część przebudowy z XIX w., przywróciły pierwotną sylwetkę dachów i ganek komunikacyjny domu mieszkalnego. Spod tynków odsłonięto gotyckie portale i okna oraz drewniane, polichromowane stropy. Zamek od 1949 r. mieści muzeum z ekspozycją wnętrz dworskich. Zbiory zawierają dzieła sztuki z różnych epok, od XVI do pocz. XX w. 

 

http://www.zamekoporow.pl/


 

 

Wykonanie: arcyro.pl